Jeff

Het is al weer een hele tijd dat dit gebeurde, toch moet je dit weten voordat het volgende logisch is. Ik denk nu 2 jaar geleden, was ik op skivakantie in Hochberg daar in het hotel. Zat in het restaurant (waar we vasten plaatsen hadden) een jongen naast ons met zijn familie. Hij en ik glimlachte elke avond naar elkaar, en bleven elkaar onder het eten de hele tijd aanstaren zonder van elkaars ogen af te wijken. Hij had de mooiste ogen die ik ooit had gezien, en ik verdronk erin, dacht nergens meer aan. Zeldzame kleur trouwens, hazel, heel mooi. Na een paar dagen heb ik geäccepteerd dat ik na deze vakantie hem ontzettend zou gaan missen. Dus bedacht ik een plan waardoor ik met hem in contact kon komen. Ik schreef hem een briefje, waarin stond dat ik graag met hem in contact wilde blijven en dan samen met mijn (ja, ik weet het) Hyves naam. Dat schoof ik de volgende avond toen ik naar de eetzaal liep onder zijn deur. Ik heb de rest van de avond hem niet aan durven kijken en toen gingen ze eindelijk naar boven. Maar meteen daarna stelden mijn ouders voor om ook naar boven te gaan. Wetende dat we dan langs zijn deur zouden komen, probeerde ik tijd te rekken. Natuurlik, als de lucky bastard die ik ben -.-* Lukte het niet en gingen we toch naar boven. Daar stonden ze dan, met heel de familie kei hard te lachen. De jongen met grote ogen mijn brief in zijn hand. Snel liep ik door naar onze kamer. Mijn ouders gingen samen met mijn zus naar de bar, en ik viel huilend op bed. Ik schaamde me zo kapot. De volgende ochtend ging ik ontbijten. Hij en zijn familie zaten er niet. Ik kon wel huilen. Godzijdank hadden mijn ouders niks door. Toen ik alvast weer naar boven ging zag ik dat er een briefje op de deur geplakt zat. Nieuwsgierig pakte ik het eraf en sloot mezelf op in de kamer. Daar opende ik het briefje om te lezen. Het was van de jongen. Hij vertelde dat hij Jeff heette, en dat het hem speet dat hij niet in het echt naar me durfde te komen. Maar dat hij ook graag met mij in contact wilde blijven. Ik kon mijn geluk niet op! Die middag na het skien was ik gaan zwemmen. En wie kwam de zaal binnen lopen? Jep, Jeff, hij wilde met me praten. Tot zijn grote spijt ging hij vanmiddag weer naar huis in Saarbrucken. Maar hij zou mij meteen mailen als hij er was. Stond ik daar met kletsnatte haren en een handoek. We groetten elkaar en ik wenste hem nog een fijne reis. Dat was de laatse keer dat ik Jeff in het echt zag. Eenmaal thuis leek het eeuwen te duren voordat hij me mailde, eindelijk was het zover. Hij zei dat hij me miste, we wisselde nummers uit, en van het een kwam het ander. We hadden iets. Lees verder...

Starter

Nou daar ga ik dan, op tv zie je van alles over mensen die en blog hebben, die daar al hun gevoens kwijt kunnen en verhalen kunnen vertellen die altijd interessant zijn en altijd iemand boeien. Laten we eerlijk zijn, ik heb geen idee of het jullie ook maar boeit wat er allemaal in mijn leven omgaat, natuurlijk denk ik dat het boeiend is. Maar he, elk 14 jarig meisje vind haar leven net een real life soap. Toch zijn er problemen in mijn leven die ik echt waardig vind te bespreken. Ik ben er met de jaren achtergekomen dat middelbare school wel echt verschrikkelijk kan zijn. Natuurlijk is het niet zo erg, maar je kan je beter voorbereiden op de achterbakse gemene bitches die je daar staan op te wachten. Daar is het denk ik ook misgegaan met mij, ik ben namelijk een jaar echt goede vriendinnen geweest met zo'n wijf, tenminste dat dacht ik. Omdat ik weet dat jullie niet alles hoeven te weten, begin ik lekker vanaf middelbare school, die shit die daarvoor is is toch niet heel boeiend. Lees verder...